O VELLO
Letra: Miguel Angel Sanjurjo Sixto
Música: Martín Sanjurjo Sixto
RETROUSO:
Probiño de vello!, pasóu dos sesenta, xa cobra o "susidio" xa ten que o queira.
Os novos apartan da súa presencia, a fala do vello pró o novo é canseira,
e o vello é o espello que ós novos refrexa.
Mostróu unhas mns, que o longo da vida, tiveron resposta, tiveron valía,
e agora non loitan, nelas non confían.
Os ollos en folga, seméllanlle as pernas, e as costas peadas o peeito reventan,
chegar a ser vellos os novos non pensan.
El ten un tesouro coa sua experiencia, mais con el non contan prás cousas de ciencia,
tristura da vida ! cartos son querencia !.