non lle dá ben o pranto, dádelle mimo,

non lle dá ben o loito, dádelle riso,

o gran día que agarda, ven de camiño.

Preparade unha festa, con algorío,

amañádelle a mesxa, ven un pan-trigo,

amasado no povo, no amor cocido,

entregado a patria, de si esquencido.

Un pan ledo prá vida, ven de camiño,

é un pan novo no forno, mol e branquiño,

o pan que sementaron moitos vencidos,

patriotas galegos, hoxe pan-trigo.

Preparade unha festa, con algorío,

amañádelle a mesa, traede o viño,

todo o povo galego, ven do esgarrío,

a unha festa chamado polo pan-trigo.