o despedirme de tí, é despedirme da lúa.

A despedida che dou, e con esta xa van dúas,

conta que as miñas palabras, sonche como as escrituras.

A despedida che dou, e con esta xa van tres,

unha rosa colorada, e un clavel aragonés.

A despedida che dou, e con esta xa van catro,

as pedras se volvan graos, e as areas tabaco.

A despedida che dou, e con esta xa van cinco,

unha rosa colorada, e un clavel moi distinto.

A despedida che dou, e con esta xa van seis,

eu espero de saber, os amores que tiveches.

A despedida che dou, e con esta xa van sete,

o despedirme de tí, é coma senti-la febre.

A despedida che dou, e con esta xa van oito,

estimaba de saber, se tí me querías moito.

A despedida che dou, e con esta xa van nove,

estima de saber se tí eras rica ou pobre

A despedida che dou, e con esta xa van dez,

eu para tí non che son, se tí para min non es.

A despedida che dou, e con esta xa van once,

voúcheme de aquí, rapaza, antes que me colla a noite.

A despedida che dou, e con esta doce van,

vaite tí con Dios, rapaz, ata o día de San Xoán.

Ahi van os doce sentidos, "entendimiento y memoria,

adorada de mis bienes, nos veamos en la gloria".