Teño a túa voz, e o teu camiñar,

o sorriso aquel, de luz musical,

teño o teu amor, non preciso máis.

Ninguén un poema, puido acariciar,

poemas na noite, son as túas mans,

teño teu amor, non preciso máis.

O teu corpo foi, ó mar, do verán que nos amou,

coa promesa do querer, veu o teu amor.

Bicos de cor, das flores do San Xoán,

veu a túa luz, camiñando nun cantar,

teño o teu amor, non preciso máis.

O teu espertar, pra mín, é como sair, ó sol,

non preciso nada máis, teño o teu amor.

Teño a túa voz, e o teu camiñar,

bicos de cor, das flores do San Xoán,

teño teu amor, non preciso máis.

Non preciso, máis. Non preciso máis.