Non ten sentido, o cantar, que non reflexe vivencias,

da terra, do ceo ou mar, de amores ou de experiencias,

pensando na terra canto, o que me fala a conciencia.

Cando de mín, se fala ben, dou as graciñas, e voume,

non quero non, chegar a ser, o que son algúns homes,

que pagan por escoitar, que se pronuncie o seu nome.

Non ten sentido, o cantar.......

Non son ninguén, entre os cantores, nin entre ilustres poetas,

eu son do pobo, compañeiros, e dos que fan a historia a secas,

e son pra mín as aldraxes, dos que polo pobo mexan.

Non ten sentido, o cantar.......

Teño a vulgar, expresión, daquela xente, chamada inculta,

esa é a miña, condición, pero non sei, se é miña a culpa,

vai no fondo, o sentimento, do pobo que nada oculta.

Non ten sentido, o cantar......